Porty lotnicze jako strategiczny czynnik rozwoju regionów w świetle regionalnych dokumentów programowych

Abstrakt

Celem artykułu jest próba odpowiedzi na pytanie o rolę transportu lotniczego w polityce rozwoju regionów w Polsce po akcesji do Unii Europejskiej. Autorzy poddają sprawdzeniu hipotezę mówiącą o tym, że strategiczne dokumenty rozwojowe przypisują portom lotniczym i szerzej transportowi lotniczemu rolę strategicznego czynnika rozwoju regionów w Polsce. Podstawową metodą badawczą wykorzystaną w pracy jest analiza głównych dokumentów programowych polityki regionalnej, tj. strategii rozwoju województw i regionalnych programów operacyjnych (RPO). Przeprowadzono również studia literaturowe oraz analizę źródeł zastanych (desk research). Analiza dokumentów pozwala wysnuć wniosek, że działania władz regionalnych miały głównie charakter komplementarny w stosunku do programu rządowego. Warto jednak odnotować fakt, że dzięki wysiłkom władz regionalnych udało się uzupełnić infrastrukturę lotniskową w Polsce o dwa nowe porty lotnicze: Lublin-Świdnik oraz Warszawa-Modlin. Na podstawie analizy dokumentów można pozytywnie zweryfikować postawioną hipotezę, że w dokumentach programowych polityki regionalnej przypisuje się portom lotniczym i szerzej transportowi lotniczemu rolę strategicznego czynnika rozwoju regionów. W większości przypadków władze regionalne wspierają rozwój infrastruktury transportu lotniczego w regionach lub deklarują chęć wspierania. Należy jednak zauważyć, że podejmowane przez władze regionalne inicjatywy i działania często wynikają bardziej z pobudek politycznych niż rzetelnych analiz ekonomicznych.